El Confidencial
radiolider Buscador de noticias buscar en google
José Manuel López García
Disparando aos reloxos

Partido tapón

15-06-2009

Os Lakers e Pau Gasol impuxéronse con contundencia na NBA. Quizais a paixón polo básquet pesou no seu paisano José Montilla, president de Catalunya e cap dos socialistas cataláns, cando reivindicou para o PSC a súa utilidade fundamental como partido-tapón: «Os deputados do PSC serven para que non goberne Rajoy».   

No básquet e na política, o «tapón» é unha vistosa arte defensiva singularmente máis útil para impeder derrotas que para asegurar vitorias. Toda a estratexia de Ferraz repousa na súa eficacia para poder bloquear as ofensivas do Partido Popular. Desde o outono de 2008, PSC e PSOE malviven entregados a unha estratexia defensiva, pródiga en tapóns pero escasa en tiros de tres; pobremente alternativa e falta de ilusións.   

Complícaselle o futuro de goberno ao PSC por causa da recuperación electoral de CiU e ao PSOE como consecuencia da súa mala xestión da crise e a súa crecente soidade parlamentaria, sumatorio da súa falta de credibilidade e da súa carencia de engado negociador. O financiamento autonómico e a composición dos orzamentos do Estado súmanse agora a unha desfavorábel conxuntura económica na que a fraqueza de ingresos do Estado semella a conducir a un endurecemento dunha política económica redistribuidora que é escasamente progresiva e equitativa.  

A determinación de Zapatero de facer valer os 11 millóns de votos que arrecadou para chegar ao Goberno en 2008 bate cunha teimuda evidencia: o PSOE perdeu a iniciativa política, o seu talante aperturista cifra as súas horas máis baixas, a España plural foi cancelada abruptamente e a xestión vangardista de dereitos e valores non foi quen se facerse soberana no terreo da súa política económica: a construción dunha democracia solidaria non é doadamente compatíbel co coidado dos intereses das grandes corporacións industriais e financeiras nin co mantemento das efectivas desigualdades de oportunidades que gravan as condición de benestar e desenvolvemento dalgunhas comunidades do Estado como Galiza.

Extravíase o PSOE se pensa que pode gañar apoios ofrecéndose como unha opción non para gobernar senón para evitar que gobernen outros. A mobilización do voto do medo conduce a ningures. Alén dos números electorais, a mensaxe política dos abstencionistas do 7 de xuño é esmagadoramente clara: «Para facelo como a dereita, que goberne a dereita». A solución aos seus retroceso electoral non a van atopar ofertándose como un partido-tapón ou un goberno enrocado. 

Manuel M. Barreiro


Ver otros artículos de este colaborador




www.liderdiario.com no se hará responsable de los comentarios de los lectores. Nuestro editor los revisará para evitar insultos u opiniones ofensivas. Gracias




ENCUESTA
  • ¿Quién crees que será el mejor candidato para liderar el PSdeG?
  • Gonzalo Caballero
  • Xoaquín Fernández Leiceaga
  • Juan Díaz Villoslada
Videoteca