El Confidencial
radiolider Buscador de noticias buscar en google
José Manuel López García
María José Navarro
Disparando aos reloxos

Convites á impunidade

29-06-2009

O debate sobre o teito de investimento do Goberno do Estado empardeceu outras decisións que se adoptaron na mesma tirada parlamentaria e que sumaron menos atención informativa porque non afectaban aos cartos senón a valores, eran iniciativas lexislativas que trataban da xustiza universal e do dereito ao asilo.   

Hai un tempo, Ralf Dahrendorf  insistía en que «un debate público ilustrado debe ser unha disputa sobre políticas enmarcada nunha comunidade de valores e teimar niso é un obxectivo principal da política da liberdade.» Lamentabelmente, a obra do finado Dahrendorf ten pouco predicamento entre os nosos gobernantes e lexisladores.  

A día de hoxe lembrarlles que os dereitos humanos non teñen patria nin saben de fronteiras constitúe un exercicio de cándida utopía, tan extrema como proclamar a globalización como un campo de novas oportunidades para a construción dunha democracia forte e unha sociedade civil planetaria máis xusta e igualitaria.   

Por iso a pasada semana o Parlamento do Estado aprobou, sen maiores remorsos, unha redutiva reforma da Lei Orgánica do Poder Xudicial e unha morna Lei de Asilo que fican moi lonxe do que ONGs e axencias internacionais de axuda ao refuxiados consideraban necesario para garantir unha auténtica protección das persoas vítimas da violación dos seus dereitos fundamentais.    

A modificación dos apartados 4 e 5 do artigo 23 da Lei Orgánica do Poder Xudicial restrinxe as competencias da xurisdición española en delitos de xenocidio, lesa humanidade, terrorismo ou piratería de xeito que só se poderán perseguir a criminais ou responsábeis da violación dos dereitos humanos ocorridos fóra do Estado cando haxa cidadáns españois afectados.   Un xornal titulou choqueiramente: «Os xuíces españois non poderán xulgar a toda a humanidade.» O titular ten algo de disparatado; non é o caso de que os xuíces españois puidesen xulgar a toda humanidade, tan só se trataba de darlles potestade para procesar a aqueles que cometesen crimes contra a humanidade.   

A rebaixa da xurisdición supón unha triste chapoda dos principios de xustiza universal e mingua as posibilidades de loita contra a impunidade. Magoantemente a mudanza da Lei só serve para que os dereitos humanos sexan máis vulnerábeis. Para empeorar as cousas, a Lei de Asilo e Protección Subsidiaria aprobada na mesma sesión parlamentaria non é especialmente xenerosa no recoñecemento do estatuto de refuxiado.   

Achéganse malos tempos para a política da liberdade nos países economicamente máis desfavorecidos. Os monstros que xestionan a máquina do horror e o terror bailarán de ledicia: grazas ás nosas leis as vítimas non só estarán máis desprotexidas fronte aos seus desmandos senón que ademais terán menos facilidades de escapatoria. Os nosos lexisladores inconscientemente animan aos pirómanos e coa mesma retiran a escaleira de incendios. Triste de asombrar.

Manuel M. Barreiro


Ver otros artículos de este colaborador




www.liderdiario.com no se hará responsable de los comentarios de los lectores. Nuestro editor los revisará para evitar insultos u opiniones ofensivas. Gracias




ENCUESTA
  • ¿Crees que las bibliotecas escolares están obsoletas y sin recursos?
  • SI
  • NO
  • NS | NC
Videoteca