Feijóo: "Galicia foi capaz de acuñar políticas de xeito pioneiro"
Alberto
Núñez Feijóo afirmou hoxe que o período 2009-2012 servirá “para darnos conta de
que Galicia foi capaz de acuñar políticas de xeito pioneiro, que co paso do
tempo se foron consolidando a nivel nacional”. A Galicia que mantivo intacta a
súa autonomía e o seu autogoberno; que fixo propia a idea de gastar menos en
burocracia e máis nos cidadáns; que reduciu de xeito histórico a súa
Administración paralela; que non renunciou a mellorar os seus servizos
públicos; que loitou por manter a sede social dunha entidade financeira de
referencia; que marcou unha estratexia de internacionalización da súa economía;
que reactivou sectores estratéxicos como o naval ou a automoción; que
incorporou unha terminoloxía política nova –a austeridade-; que foi capaz de
introducir no discurso político ‘facer
máis con menos’; e a Galicia que impulsou a primeira fusión de concellos en
catro décadas.
Durante a
presentación do libro Os discursos
parlamentarios de Alberto Núñez Feijóo. Oitava lexislatura 2009-2012, da colección
do Parlamento dedicada aos presidentes de Galicia, o titular da Xunta recoñeceu
que na súa primeira lexislatura non sempre foi doado xestionar, nin tampouco
explicar, un momento tan difícil como foi a peor crise económica que tivo que afrontar
un Goberno autonómico. “Porén, sempre tentei dicir a verdade dos asuntos, por
incómodos que fosen ou parecesen e, por suposto, comezando por este
Parlamento”, abundou.
Nesta liña,
asegurou que os textos que hoxe presenta o Parlamento nacen dun anhelo de
explicación, dun desexo de facer partícipe á Cámara e, polo tanto, á cidadanía
galega, dos problemas e decisións que o exercicio do poder comporta. “Para ser
completa, a democracia ten que ser representativa, participativa e tamén
explicativa. Sen representación, a democracia corre o risco de derivar nunha
cacofonía e de resultar inútil para conciliar os diferentes intereses que
existen nunha sociedade. Sen participación, a democracia agóstase e perde
vigor. E sen explicación, prodúcese unha desconexión entre representantes e
representados”, dixo, destacando tamén a crítica como un síntoma saudable e
necesaria para que a democracia parlamentaria poida renovarse e perfeccionarse
sen destruírse.
Un país de palabras e, en consecuencia, un
país de palabra
Durante a
súa intervención, Feijóo incidiu en que ningún dos debates que se producen nun
Parlamento é estéril ou superfluo, “xa que o único superfluo é o silencio”,
aseverou, facendo fincapé en que cando se trata de construír un país, as
palabras nunca sobran.
Deste xeito,
afirmou que cando existe unha maioría social que non comprende unha decisión, o
político non debe refuxiarse nun despotismo ilustrado senón preguntarse onde
está o erro. Unha fórmula, segundo asegurou, válida en todas as circunstancias,
pero sobre todo cando existe un pobo como o noso, formado, sensato e provisto
desa arma de comprensión masiva que é a palabra.
Diante
disto, Feijóo asegurou ver nas comparecencias parlamentarias non soamente un
deber, senón sobre todo un estímulo, un aliciente, unha oportunidade de
explicar, compartir e escoitar cousas non sempre agradables, pero sempre útiles
para quen ten a responsabilidade de gobernar.
O presidente
da Xunta concluíu expresando o desexo de que o lector que se achegue a estes
textos poida ver neles unha inmensa paixón por Galicia, un inmenso orgullo por
ser parlamentario e “un compromiso honesto co pobo do que formo parte”. E
trasladou a certeza de que este país seguirá formando parte das democracias do
mundo, e de que a Cámara galega seguirá sendo a casa na que todos podemos
convivir, “porque somos un país de palabras e, en consecuencia, un país de
palabra”.