REDACCIÓN | Lara Taboada, de 32 anos e veciña de Cangas veuse na obriga de demandar ao SERGAS por non tratala da súa doenza, un lipedema que desenvolveu con 13 anos durante o cambio hormonal do seu corpo.
Lara tivo que acudir á medicina privada para ser atendida do lipedema que ten, o que lle supuxo unha inversión económica desorbitada para poder sufragar os custos polo tratamento que lle foi administrado.
O xuízo vaise celebrar o luns 17, ás 11:20 horas, no Xulgado de Pontevedra. Pero Lara non vai estar soa, vana acompañar neste proceso representantes da Asociación Galega de Linfedema, Lipedema, Insuficiencia Venosa Crónica e outras Patoloxías Vasculares Periféricas (AGL), entidade da que é socia, para arroupala e apoiala durante este proceso.
“É unha mágoa que, despois de anos da traxectoria traballando coa sanidade pública para que se nos escoite, a única forma de visibilizar a patoloxía do lipedema sexa cunha denuncia e expoñendo a situación de saúde persoal de alguén”, expresa o presidente da entidade, Juan Manuel Lameiro, quen engade que “estaremos para apoiar a Lara e a todas as persoas con lipedema, sabemos que isto non é fácil pola carga emocional que supón ter que chegara a este punto para obter o que lle corresponde por dereito a Lara”.
A día de hoxe, a sanidade pública galega non inclúe o tratamento do lipedema, ocasionando que as persoas que teñen esta patoloxía teñen que sufragar os gastos que lles ocasiona ao longo de toda a súa vida, dado que é unha enfermidade crónica.
Dende AGL en Galicia e a nivel estatal dende FEDEAL (Federación Española de Asociaciones de Linfedema y Lipedema), levamos anos reclamando que se diagnostique e se trate o lipedema na sanidade pública. A día de hoxe, as persoas con esta enfermidade non son atendidas axeitadamente pola sanidade pública, indo en contra do artigo 43 da Constitución que recoñece o dereito á protección da saúde.
Que é o Lipedema?
Unha enfermidade de orixe xenética e con compoñente hormonal, actualmente sen cura e que adoita confundirse con linfedema, celulite ou obesidade porque os seus principais síntomas son a desproporción en brazos e pernas, en comparación co resto do corpo.
O lipedema causa dores constantes e incapacitantes, pesadez, hematomas frecuentes e problemas circulatorios, estreitamento de capilares e dano linfático. En casos avanzados, afecta gravemente á mobilidade impedindo que a persoa poida camiñar e valerse por si mesma. Ademais, non responde a dietas convencionais nin exercicio intenso.
É unha patoloxía invisible para o sistema de saúde, é moi difícil ter un diagnóstico médico e, polo tanto, sen un tratamento conservador, pode empeorar dando lugar a problemas non só físicos senón tamén psicolóxicos, como trastornos de ansiedade, depresión, dismorfia e trastornos de conduta alimentaria.
Ademais das propias dificultades que teñen as persoas diagnosticadas con lipedema, a maioría recoñece que atopa barreiras a nivel social. Viven cunha carga emocional, de incomprensión e rexeitamento social por ter unha imaxe que non se corresponde cos estereotipos da sociedade actual.
Enfermidade recoñecida pola OMS
Xuño é o mes dedicado ao lipedema, enfermidade recoñecida pola OMS desde o 8 de maio do 2018 e incluída no catálogo ICD-11 (CIE-11) que clasifica internacionalmente as enfermidades baixo o código EF02.2 `Alteracións non inflamatorias da graxa subcutánea.
Estímase que a nivel mundial sexan máis de 616 millóns de persoas as que viven con esta enfermidade completamente descoñecida, non rara, pero si infradiagnosticada e infratratada pola Sanidade Pública. Departamento de comunicación